Portland here we come!

Een iets interresantere post met zijn eigen titel. Enige weken geleden hebben we een weekendje Mt Hood, Portland gedaan met een aantal van de internationale studenten hier. Het avontuur startte op vrijdag middag met avond snowboarden in mt Hood Oregon. Ik een niet al te ervaren snowboarder had daar uiteraard wel zin in. We huurden wederom een auto van Hertz bij de nu al legendarische Kim voor een paar dollar voor het hele weekend en we konden gaan. Het vervelende was dat het had gesneeuwd dus de matchende sneeuwkettingen moesten nog even geleend worden. Na een paar uur had elke auto sneeuwkettingen en konden we er op uit. Ik mocht uiteraard rijden want de andere chaffeurs durvde niet in de sneeuw te crossen. De heenweg was er niks aan de hand, niet of nauwlijks last van de sneeuw en we stonden dan ook om 4 uur op de piste.

Nadat ik een aantal keer goed was gevallen en een paar mooie runs had gemaakt sloeg de avond toe. We hadden wederom geluk met het weer want de temperatuur was aangenaam en de sneeuw was nog aardig poederig. Ik vermaakte me prima en het lijkt erop of ik ook daadwerkelijk nog wat skills begin te creëren hier, wat betreft snowboarden. Na een biertje was het tijd om naar huis te gaan, helaas was het ondertussen gaan vriezen en was het rijden een stuk minder plezierig. Al glibberend reden we de berg af, en wat bleek. Aan de verkeerde kant. Hierdoor was de 1,5 uur durende rit verlengt tot een 3 uur durende rit. Go Aleksi! (hij reed voorop een wist de weg ) Uitendelijk waren we om half 2 thuis en konden we nog een paar uur slaap pakken voordat we naar Portland gingen, we konden natuurlijk ook eerst nog wat bier drinken. Jullie begrijpen natuurlijk dat ik voor het tweede heb gekozen.

Op een goede 5 uur slaap stapte we in de auto richting Portland! Gelukkig is die rit niet zo heel lang max een uurtje dus dat moest zo gepiept zijn. We zijn onderweg naar een hostel. Ja je leest het goed een hostel. Ik heb nog nooit van mijn leven in zo’n plaatst geslapen dus ik ben benieuwd. Aangekomen bij ons hostel, gepositioneerd 2 blocks van een mcDonalds dus goed voedsel in de buurt zet ik mijn eerste stappen in een hostel. Tot mijn opluchting is het allemaal prima, erg schoon enzo en we delen met zijn allen een kamer. Dus geen strangers die mijn Portland avontuur kunnen verpesten

We besluiten direct maar de stad te gaan verkennen. Dus we lopen een eindje richting het centrum en je merkt direct dat Portland een stuk levendiger is dan Salem. Dit is meer het Amerika wat ik ken en wat me zo aanspreekt. Geheel in stijl zitten we binnen 10 minuten in de eerste kroeg aan ons eerste biertje Daarna op naar een boekwinkel, de grootste in Amerika (?) heel bekend. Ik kan met zekerheid zeggen, sorry geen interesse dus ik heb ff naar binnen gepeekt en ik zag inderdaad boeken. Heel goed, kon ik dat ook weer afvinken van mijn lijstje. We gingen een adidas winkel binnen waar ze zowaar stylvolle kleding hadde. Weer een pluspunt voor Portland. De muziek die gedraaid werd was meer dan puik. Een oude baas waar het gezicht volledig van was bedekt met een meesterlijke baard stond fijne plaatjes te spinnen. Hij streepte op onze toeristen map aan waar hij die avond een feestje had… Top, om in gedachten te houden want ik ben wel toe aan wat clubben op dit moment.

Na wat rond gekeken te hebben in Portland, onder andere het beroemde Portland sign (die met die lichten) gingen we voor wat eten en drinken naar een Irish pub en een of andere vage – maar met goed te hakken eten – tent.

Het was tijd om te stappen Ok, helaas waren we met dames en een aanhangsel aan een van de dames dus moesten we eerst weer kroegen in. Dit maakt mij depresief ik ben in een stad waar wat te beleven is en dan doen we hetzelfde als je in Salem kan doen. Ik had net besloten om het op te geven en onder de wol te kruipen toen Anna en Chrissie toch nog naar die party van adidas DJ wilden. Ok het was een taxirit later en ff zoeken maar toen zagen we eindelijk feest gedruis. Na navraag bleek hier het fuifje te zijn. Een klassiek grote ijzeren deur van een loods moest geopend worden en toen waren we in een underground party. Dit was echt te vet, alice DJ door de speakers maar ook echte nize plaatjes werden gedraaid. Ik heb me ff flink in het zweet gedanst maar “gelukkig” was het om 2 uur alweer afgelopen.

De volgende dag hebben we nog ff mooi de toerist uitgehangen. Portland trailblazers stadion, China Town, Bloementuin ding achtig iets. (koste 6 euro maar dan had ik wel mijn footage voor mijn video project) Al met al Portland was de moeite waard en als er tijd is nog een keer naar terug om te chillen.

Back in town! (short update)

Dames, hier ben ik dan weer. Al met al een hele tijd geleden maar hier ben ik weer met een paar posts. Ik begin met een update van de verloren weken.

BLACK TIE, een black tie party zoals het zichzelf verraad. Ik heb uiteraard niet mijn enige suit meegenomen naar de states dus ik ben heel stylvol in mijn spijkerbroek en overhemd gegaan. Wel met matchende stropdas, al begrijpen amerikanen niet dat bruin op bruin style is en niet weird. Maar ach daar raak je aan gewend. Het mooiste aan deze avond was dat er de gehele avond hip-hop gedraaid werd en niet gedanst. Maar dan aan het einde van de avond draaien ze twee klassiekers, sandstorm en put your hands up en de hele zaal gaat in polonaise door het lint. Ik moet zeggen dat was een mooi tafereel.

PROCRASTINATEN, ik ben de laatste tijd veel aan procrastinaten onder andere met deze blog, maar daar word as we speak aan gewerkt. Ik doelde alleen op mijn schoolwerk, ik had er even iets minder zin in. Het wordt hier allemaal zo een sleur kan ik jullie melden. En als een opdracht dan niet helemaal is wat je er van gehoopt had dan ga ik er niet helemaal voor heb ik gemerkt. NOTE: Dit was een aantal weken geleden, als ik dit schrijf ben ik weer on top!

PHOTOGRAPHY, onder tussen ben ik bezig met mijn tweede project maar mijn eerste project “Zelfportret” is ondertussen afgerond en heeft in een gallery gehangen. Het is beoordeeld met bijna de volle punten 19 out of 20 dus dat ziet er goed uit. Mijn volgende grote project is due aanstaande donderdag en dat heeft betrekking met sport, veel honkbal foto’s dus.

GOODWILL, de kringloopwinkel. Maarten en ik hadden wat spullen nodig voor bikepolo. We waren op zoek naar ski-stokken of iets vergelijkbaars om daar de “mallots” van te maken. Tijdens onze speurtocht door kleren die per pond verkocht worden vonden we een set golfclubs. We vroegen ons af wat dat zo moest gaan kosten en tot onze verbazing konden we proffesionele golfers worden voor slechts 15 dollo. Heel goed zo gezegd zo gedaan. Ik moet wel zeggen dat de fietstocht terug met 18 golfclubs op mijn rug een uitdaging was. Maar het is gelukt en ondertussen hebben we een aantal mooie mallots weten te maken.

VIDEO ART, ja ik ga ook nog naar school deze dagen, we hebben een behoorlijk project voor video art moeten opleveren. Met de nadruk op behoorlijk, de reading response inclu-de een hele hoop kijken naar voorbeelden en dat is natuurlijk niet mijn favo tijdsbesteding. Nu had ik een aantal problemen met het inelkaar frutsen van een artistieke video. Ik heb me toch een partij slap geouwehoert om er iets van te maken. Dat ik nu niet echt zin had om ook nog eens al die video’s te bekijken. Nu kon ik het werk gelukkig splitten met Maarten en dat scheelde een aantal uurtjes… …3 weken later had de proffessor het helaas ook ontdekt en hebben we er wel minpunten voor gekregen maar ach, nog steeds een straight A+student hier hoor mams.

Dit was een zeer korte samenvatting van 3 weken maar meer kan ik me er niet van herrinneren :-p. Xander #21

What’s up(date)

Dames en heren, trouwe fans en luisteraars. Ik weet dat ik jullie teleurgesteld heb door een hele week niks te posten op mijn blog. Dat heeft een aantal redenen, de eerste is dat ik nu zeker weet dat iedereen wel zo’n beetje bij moet zijn met het lezen van alle verhalen. Een andere reden is tijd, het gaat zo verschrikkelijk snel op een dag. Ik ga asap mijn verhalen bijwerken en dan kunnen jullie weer volop genieten van mijn avonturen.

Dus wees niet gevreesd, ze komen eraan. Tot dan is er altijd nog de Xander pagina Aan de rechterkant —->

Xje #21

Camera trouble

Ok, ik dacht dus mooie foto’s geschoten te hebben op mijn coasttrip zoals eerder vermeld. Zeg maar gerust helaas peanutbutter. Ik had mijn camera niet goed geladen dus helemaal niks om af te drukken. Dit is wel een behoorlijke domper op de dag. Maar van fouten leer je dus dit zal mij niet snel weer gebeuren. Gelukkig heeft Jon met zijn digitalen en analoge camera ook foto’s gemaakt waarvan ik de negatieven kan gebruiken of van de digitale negatieven kan maken. Zodoende zijn er nog een aantal foto’s gered. Alleen helaas niet de foto’s die ik voor mijn opdracht van fotografie wilde gebruiken.

Helaas is dit nog niet het einde van het verhaal. Op maandag wilde ik nieuwe foto’s voor mijn project gaan maken. Dus ik laad mijn camera extra voorzichtig en laat twee experts meekijken of ik het nu wel goed doe. Maar tevergeefs de camera heeft kuren :s. Dus ik denk dit wel ff mooi op te lossen door een simpel truckje die ik eerder al geleerd had. Dan gebeurt er iets in de camera waardoor die helemaal niks meer doet in het rolletjes gebeuren. Nu wordt ik dus echt hyper he. Een gloednieuwe camera die geen kuren zou mogen hebben. Niemand krijgt hem open dus ik ben lichtelijk ten einde raad. Mijn plan is de volgende dag het maar aan de lerares te gaan vragen. Ik ben redelijk nerveus over het feit dat de camera het niet doet. Dit kostte mij helaas een goede nachtrust. Ik ben hier al ruim gewend aan het uitslapen maar vandaag lukte dat niet! Ik stond als eerste voor het klaslokaal om te wachten op de professor. Helaas kwam ze precies op tijd opdagen en kon ik haar niet voor de les aanspreken.

Het eerste moment dat het kan spreek ik haar aan over mijn camera. En geloof het of niet ze kreeg hem open wonderbaarlijk want ze is nu niet echt een muscle man. Maar haar subtiele aanpak heeft gewerkt. Dus nu heb ik weer een werkende camera. Op een of andere manier ben ik wel bang dat hij weer kapot zal gaan maar dat kan ik nu niet weten. De lerares leerde me wel een andere manier van laden die weleens kan helpen bij de volgende keer.

Al met al camera trouble voorbij en ik ga zo weer fijn fotograveren. Tot snel allemaal, word #21

Sun, Sea, Strand (beach)

Een heel goed idee van de dames om op zondag naar de kust te gaan. Dus wij huren bij Kim (die van Hertz) een auto, we worden wederom gematst. Dit worden mijn eerste miles op de amerikaanse road. Helemaal prima, en autorijden is hier als het besturen van een botsauto op de kermis alleen dan het liefst zonder botsen. Een automaat, cruisecontrol en eigenlijk alles gaat automatisch wat je zou willen bedienen. Dan zijn er ook nog een duizend andere knoppen die ik niet eens wil aanraken. Nadat ik een kwartier bezig was om mijn stoel in de goed stand te krijgen rijd ik richting campus. De volgende dag gaan we op weg naar de kust. De weg erheen is zoals elke weg hier, geef vooral duidelijk aan waar de eettentjes zijn en de weg naar je bestemming staat ook wel ergens aangegeven.

Gelukkig hoefde ik alleen maar highway 22 te volgen. Op tweederde van de rit werd het uitzicht echt adembenemend. Als je van de natuur wil genieten ga dan naar Oregon want dat zit hier wel snor! Gelukkig kwamen we al snel bij onze eerste bestemming aan. Een aardig strand met een prachtig uitzicht in een idyllisch dorpje. De golven waren behoorlijk hoog. Het water was veel te koud om ook maar in de buurt te komen. Ik heb een paar mooie foto’s geschoten en verloor mijn lenskap :s dat is niet echt mooi. Maar op een of andere manier raak ik hier meer kwijt dan dat ik thuis deed in de laatste 10 jaar Anyhoe op naar de volgende bestemming.

We rijden langs de kustlijn naar het zuiden. We zien echt prachtige dingen onderweg. Aangekomen op de volgende bestemming, een rotsachtig klifgebied waar de golven tegen uiteenspatten. Kunnen we genieten van de warmte en van de zon. Dit is echt ultiem ontspannen kan ik je zeggen. Iedereen loopt met de camera’s geladen voorzichtig over de rotsen. Het is echt een rilext gevoel dat ik misschien niet helemaal kan beschrijven maar ik werd er behoorlijk chill van. Met als hoogtepunt een kijkje in een inham waar echt bruut veel water uiteenspatte. Zo genoeg over het uitzicht op naar het volgende dorpje en eten!

Aangekomen in het volgende dorpje gingen we op zoek naar een etenstentje. Gelukkig hadden we er zo een gevonden. Meer omdat het zo toeristisch als de pest was. We konden ook wat zeeleeuwen in het “wild” zien. Ik noem zeeleeuwen met nummers ingeschoren / getatoeerd niet echt in het wild maar meer een dierentuin. Dat terzijde ik heb ze gezien. Dan maar ff wat te hakken scoren. Ik ga voor de zalm. En ook hier kunnen ze een perfecte burgen van maken. De overige visgerechten spreken me niet zo aan dus doe die dan maar. Na een lange tijd wachten op het voedsel krijg ik een zalmburger voorgeschoteld. En ja hoor, deze weten ze ook perfect te grillen in veel te veel vet. Dus ik knijp eerst maar een paar keer in de burger om het “pure” vet eruit te krijgen. Ik ga ze hier ook echt leren dat niet alles gegrild hoeft te worden.

Na het diner was het tijd voor de terugreis. Die verliep vlekkenloos op het feit dat ze hier als slakken rijden na dan.

Play like a champion

Ok, ik heb me zaterdagmiddag zo vermaakt. Ik kon eindelijk weer eens op een fiets rijden. Dat was al een genot, maar hier hebben ze een er ook nog het spel bikepolo aan gekoppeld. Het is heel simpel. Je hebt 2 teams, de grootte is afhankelijk van hoeveel mensen er op komen dagen. Iedereen zit op een fiets met een zelfgemaakte polostick (een stokje met een blokjesachtigding op het eind) en probeerd te scoren bij de andere partij. Je voeten mogen de grond niet aanraken en je mag alleen met de voor en achterkant van je stick scoren. Dit is echt super grappig om te spelen, aangezien je als hollander altijd een fiets onder je kont hebt is dit een leuk spel om te spelen. Ik moet zeggen dat het me goed afging en mijn medespelers waren erg tevreden over me .

Het was eigenlijk gewoon een paar uur spelen en dan af en toe teams wisselen en op het eind wordt er dan een serieuse game gespeeld. Ik speelde met een dude, ben ze naam uiteraard alweer vergeten tegen 2 gerespecteerde spelers. Ik kan met trots zeggen we hebben ze geaarskicked. Zoals het behoord. Ik probeer nu ergens een free / cheape fiets op de kop te tikken voor de broodnodige transportatie maar uiteraard ook voor de potjes bikepolo! Ik adviseer om dit spel ook in NL te spelen, helaas zijn de fietsen hier een stuk goedkoper dan in ons land dus op naar de schroothoop.

Haircut.

Je zou zeggen wat kan je nou beleven aan een haircut. Nou heel veel, er stond ook heel wat op het spel! Het beetje haar wat ik nog heb zie ik graag met respect behandeld worden en in Nederland laat ik slechts een paar mensen aan mijn haar komen, zeker met een schaar. Ik had namelijk gezegd dat als ze het hier zouden verknallen dat ik de trimmer er overheen zou gaan halen. Ik kan gelukkig zeggen dat ik nog niet een kapsel als mijn broer heb en dat het dus gelukt is. Het had echter wel heel wat voeten in de aarde, probeer hier maar eens een dag vrij te vinden voor een kappersafspraak. Nu dat uitendelijk gelukt was ging ik op zaterdag 14 feb (valentijnsdag) richting de kapper. Ok geen goed idee, iedereen wil er blijkbaar tiptop uitzien voor de ondermaatse dames hier, damn ik moest werkelijkwaar 5 zaken af voordat ik ergens geknipt kon worden.

Uiteindelijk belandde ik bij een gayboy eerste klas, maar het was wel een pionier aangezien hij een jaar of 40 – 45 was en het homoschap is in dit land nou eenmaal niet echt geaccepteerd :-s. Enfin, de goede man wilde eerst weten hoe ik het wilde hebben ik geloof dat hij op mijn haardracht doelde maar dat wist ik niet zeker (geintje, geintje). Toen mijn haren gewassen werden zat er een hoofmassage bij. Dat is niet zo raar maar na de vierde hoofdmassage begon ik toch mijn twijfels te krijgen. Daarna een knipbeurt die ik niet snel zal vergeten, het was een prima kerel hoor. Lekker spraakzaam beter dan mijn eigen kapper in NL. Maar toch hij behandelde mijn haar als een kunstwerk. Nadat hij dan klaar was met knippen kreeg ik een hoofdmassage “om alle kleine haartjes te verwijderen” uhuh In iedergeval ik ben weer het heertje en kan voor de dag komen.

My first photo

Ja ja, het is een feit, deze week heb ik eindelijk mijn eerste totaal foto afgedrukt! Het is een prachtplaat geworden al zeg ik het zelf. De proffessor was ook zeker onder de indruk, ze gleed zowat van der stoel. Maar dat kan geen kwaad. Na het ontwikkelen dacht ik dat het een fluitje van een cent zou zijn. Helaas is dat niet het geval. Je moet weet ik veel hoeveel teststrips maken om te kijken hoe lang je een foto moet ontwikkelen of blootstellen aan licht. En dan weer een heel proces doorlopen om de foto te ontwikkelen. Nou een paar jaar later had ik er dus eindelijk een ontwikkeld. Het is gewoon super om te zien hoe het allemaal werkt en om alles zelf te doen. Ik vraag mensen dan bij deze ook als ze toevallig een ruimte over hebben en er voor mij een donkere kamer van willen maken om zich te melden .

Nadat ik mijn eerste foto heb ontwikkeld vond ik het tijd om mijn eerste les te skippen dus de volgende les fotografie heb ik geskipt om eens goed te genieten van mijn eerste foto

Keep on going.

Ben ik weer, ruim een week later. Ik moet zeggen verhalen schrijven is leuk maar het moet wel de moeite waard zijn. De werkweken beginnen na een maand al een gewoonte te worden. De lessen zijn leuk, maar daar wil ik jullie niet te veel mee vermoeien omdat het vaak een herhaling is of onbegrijpelijk voor een leek. Dus de meeste verhalen gaan gewoon over het “weekend”. Hier komen ze in bite size chunks! Nog een kleine reminder, de XANDER sectie. Ik zou het echt heel leuk vinden om hier jullie thoughts over mij te lezen. Het hoeft niet alleen lofzang te zijn ik weet ik ben niet perfect. Al kom ik erg dichtbij perfectie Op mijn schrijffouten na.

Snow snow snow

Ben ik weer. Mijn weekend dat zoals het hoort start op donderdag, starte deze week wel heel vroeg. De griep heerst hier op Willamette en mijn leraar is ook getroffen dat scheelde dus weer een middag les. Ik heb op donderdag de dag dat we normaal beginnen met drinken zowaar geen druppel alcohol naar binnen gewerkt. Ik heb genoten van een 11 uur durende slaap. Nadat ik eindelijk weer getraind had met het team, voor het eerst na 5 dagen fysio. Ik denk dat ik op die training een goede indruk gemaakt heb. (ik had een paar goeie catches tijdens de training) Want het lijkt erop dat ze me beginnen te accepteren, ze praten meer met me en ze groeten me in het openbaar

Anyhoe, vrijdag was overdag erg rustig wat dingen geregeld voor de board trip van zaterdag hierover zo meer. ’s Avonds hebben we de eer hoog gehouden door iemand na het avondeten in de Millstream te dumpen. 3 weken op rij is hier zelfs impressive… Vrijdag avond hadden we de verjaardag van die persoon, maar dat is niet meer waard dan het gemoemd te hebben.

Zaterdag, six in the morning opstaan om om 7 uur klaar te staan voor vertrek. Ik sta uiteraard 5 voor 7 klaar. En niemand daar. We bellen Jon  en Konrad en die zullen er in 5 minuten zijn. Heb ik mooi ff de tijd op te vertellen over Kim. Kim is de dame van Hertz carrental, ze heeft niet echt een topjob en dat laat ze ook merken. Gelukkig voor ons heeft ze het wel op kleine jongens :-p Ik bedoel Jon natuurlijk. Ze verteld ons dat als we een auto op vrijdag huren, we hem officieel op zaterdag 24 uur later in moeten leveren. Onofficieel huren we hem op vrijdag en brengen we hem zondag avond laat terug, er is toch niemand om te controleren. Ze rekend off the record ook geen fee voor de leeftijdgrens en ze hookt ons up met een gratis navigatiesysteem. Maarten en Jon moesten wel een half uur wachten op vrijdag voordat ze er was, want der baas is iets mider flexibel maar uiteindelijk hebben we een kleine auto voor 36 dollar. Klein is natuurlijk een SUV waar mijn vriend joost ruim in kan zitten achterin en voor max is het een tweepersoons bed! Die 5 minuten is ondertussen een half uur geworden maar we zitten in de auto onderweg naar Mt Hood.

De rit erheen is vanaf Portland adembenemend, we zijn watervallen en natuur zo mooi dat zelfs ik er van kan genieten. Mt hood ziet er van een afstand goed uit. Na een omweg kwamen we aan bij het sky gebeuren. Het hele aangezicht is adembenemend. We huren sky’s en boards en we kunnen gaan. Ok mijn eerste run is wat stroefjes laten we maar zeggen. Ik maak ongeveer 10 smackeroonies op face en bud. Maar ik heb het dan ook niet meer dan 10 x gedaan en de laatste keer was een tijd geleden. De 2de run ging al iets beter. Ondertussen had ik wel veel lol en daar gaat het om zullen we maar zeggen! Na een paar run’s ging het allemaal een stuk soepeler. We waren met 5 en konden prima samen boarden terwijl Jon, Konrad en Sarah echt wel skills hebben op die dingen.

Tijd voor lunch een kleine 11 dollar lichter en een vette burger later sta ik alweer klaar om naar boven te gaan. Konrad en ik maken ons op voor het snowpark en Maarten gaat met de rest naar de top. Ik ging slechts naar het park om Konrad te filmen maak je niet druk, ik heb zelf ook een sprongetje gewaagd maar niet van een grote schans uiteraard. Ik ben toch niet gek! Maar het was imposant al zeg ik het zelf. Na dit avontuur ontmoeten we de rest weer. Maartens hand ligt open van de zwarte piste en daar kan ik wel om gniffelen uiteraard. Ik had genoeg geleden bovendien.

’s Avonds hadden we wederom een huisfeest, ik had goede hoop op een knallertje. Dit werd het helaas niet, hopelijk vinden we er volgend weekend wat op. Maar eerst nog een week school, waarin ik mijn eerste echte foto’s ga afdrukken. Dat wordt me wat. Tot volgende keer.  -X- #21